Tijdens de laatste HGJB-Kerstconferentie sprak ik een jonge meid. Samen met een studievriendin was ze voor het eerst op de Kerstconferentie. Ze was niet christelijk opgevoed, maar ging als kind altijd naar de Vakantiebijbelweek in het dorp. Daar was een zaadje geplant.
Ze vertelde: “De mensen van de kerk waren aardig en straalden iets uit wat ik niet kende, een soort onvoorwaardelijke liefde. Dat heb ik meegenomen, maar ik deed er niet veel mee. Tot ik tijdens mijn studie in de groep kwam bij een meisje dat christen is. Bij haar en een paar vriendinnen ervoer ik dezelfde liefde en blijdschap. Daar werd ik jaloers op en de herinneringen aan de Vakantiebijbelweek kwamen weer boven. Ik ben me gaan verdiepen in het geloof, en nu zit ik hier.”
Dankbaar
Zulke verhalen maken mij enorm dankbaar. Ze raken me en laten me zien dat God doorgaat met het bouwen van Zijn Koninkrijk. Nu ik na bijna acht jaar afscheid neem als directeur van de HGJB, zie ik in gedachten tal van andere beelden voor me. Het is mooi om ‘vooraan’ te mogen staan op plekken waar God werkt. Honderden jongeren die hun bijbel openen en aandachtig meelezen in Gods Woord. Tieners die enthousiast vertellen over hoe geweldig hun HGJBvakantie was. Kinderen die vrolijk de kinderclub uitkomen met een mooi knutselwerkje. Maar ik denk ook aan ouderen die met dankbaarheid terugkijken op de tijd dat ze met de HGJB op vakantie gingen en daar hun liefde voor het leven leerden kennen. We weten dat ook het werk dat in de gemeenten met onze materialen wordt gedaan, veel uitwerkt.
Ontvankelijk
Wat mij de afgelopen jaren is opgevallen, is dat jongeren openstaan voor contact. Ze stellen vragen, soms kritisch en zoekend, maar ze zijn oprecht. We hoeven niet bang te zijn voor hun vragen. Ze zijn ontvankelijk voor het Evangelie. Juist door het gesprek aan te gaan en hun nieuwsgierigheid serieus te nemen, ontstaat er ruimte voor verdieping en geloofsgroei.
Jongeren zijn ontvankelijk voor het Evangelie
Wat ben ik er dankbaar voor dat ik op de HGJB evenementen honderden jongeren enthousiast zag meedoen. Uit volle borst zingen ze klassiekers als ‘Lichtstad met uw paarlen poorten’. Wat ben ik onder de indruk geraakt van verhalen uit gemeenten die illustreren dat er door ons club- en catechesemateriaal inhoudelijk diepgaande gesprekken ontstaan. Het laat zien dat er hoop is voor de kerk. De jeugd is niet de kerk van de toekomst; de jeugd is onderdeel van de kerk van nu.
Zorgvuldigheid
De HGJB is een prachtige organisatie. Ze staat met beide voeten in de Protestantse Kerk in Nederland en is daarbij diepgeworteld in de hervormd-gereformeerde traditie. Deze identiteit brengt ook spanningen met zich mee.
We willen met onze evenementen aansluiten bij de leefwereld van jongeren, zonder de hervormd-gereformeerde traditie los te laten. Dat vraagt om voortdurende bezinning. Aan de ene kant willen we zo ver mogelijk gaan om die ene jongere in zijn eigen leefwereld met het Evangelie te bereiken. Tegelijk blijft staan dat we een heilige God dienen. Dat vraagt om zorgvuldigheid.
"*" geeft vereiste velden aan